شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9237

می برد یاد وطن را عزّت غربت ز دل / آب چون واصل به گوهر شد جدا کی می شود؟

به خواری وطن از عیش غربتم قانع / که هیچ گل به خس و خار آشیان نرسد

چون عزیز مصر با غربت مدارا کن که هست / پلۀ غربت به دولت از وطن نزدیک تر 

می زند دیدۀ غربت به هوایت پر و بال / چند چون کاه دهی پشت به دیوار وطن؟

فریاد که از بی‌دهنی درد دل ما / موقوف به تقریر زبان است و زبان نیست

هر چند که با هم نشود سیر و سکون جمع / در صلب گهر، آب روان است و روان نیست

آن جام جهانی که جهان در طلب اوست / از دیده ادراک نهان است و نهان نیست

از بی‌بصری در نظر تنگ‌خسیسان / یوسف به زر قلب گران است و گران نیست

دوش گیسوی تو را ریخته دیدم بر دوش/ خاطرم آشفته امشب ز پریشانی دوش

آتش است این بانگ نای و نیست باد/ هر که این آتش ندارد، نیست باد

ما مریدان روی سوی قبله چون آریم چون/ روی سوی خانه خمار دارد پیر ما

بهرام که گور می‌گرفتی همه عمر/ دیدی که چگونه گور بهرام گرفت

روزی طلب کنید که هر مرغ خرد را                                     اول وظیفه رسم و ره دانه چیدن است

روزی چه طلب کنم به خواری                                             خود بی طلب و هوان (خواری) ببینم

این همه جدّ و جهد حاجت نیست                                       آن‌چه روزی است می‌رسانندت

گفتند چو هست رزق مقسوم                                            زحمت چه کشی ز بهر جستن