شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9592

گرچه دانم که به جایی نبرد راه قریب/من به بوی سر آن زلف پریشان بروم 

سه بوسه کز دو لبت کرده ای وظیفه من/ اگر ادا نکنی غرض دار من باشی 

دلم خزانۀ اسرار بود و دست غزا /درش بست و کلیدش به دلستانی داد 

قَدَر سازِ وجود دهر می ساخت/ که بر عرش تو شد اقبال مقرون 

گ_ر ب_ه خ_ون ریخت_ن خص_م تو فتوا طلبند           خ_ونش آواز برآرد که حلال است حلال

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش           که تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

من ایست_اده ت_ا ک_نمش جان فدا چو شمع            او خ_ود گ_ذر به ما چو نسیم سحر نکرد

ب_ر خ_ود چ_و شمع خنده‌زنان گریه می‌کنم             تا با تو سنگ‌دل چه کند سوز و ساز من