شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 9671

هر چه گویم عشق را شرح و بیان/ چون به عشق آیم خجل باشم از آن

خداوندا، شبم را روز گردان/ چو روزم بر جهان پیروز گردان

نمی‌دانم نمیدانم الهی/ تو دانی و تو دانی آنچه خواهی

مهر اگر آرد بسی بیجا و بیهنگام آرد/ قهر اگر آرد بسی ناساز و ناهنجار دارد

آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا؟

من که از آن زلف دارم یادگاری بی قراری

مجنون لیلایش منم، چنگی به بازویم سپار

روزگار این‌سان که خواهد بی‌کس و تنها مرا

دو

سه

چهار

یک

من اندر خود نمی‌یابم که روی از دوست برتابم / بدار ای دوست، دست از من که طاقت رفت و پایابم

ز عقل اندیشه‌ها زاید که مردم را بفرساید / گرت آسودگی باید برو عاشق شو ای عاقل

ازین پس عیب شیدایان نخواهم کرد و مسکینان / که دانشمند از این صورت برآرد سر به شیدایی

ای که در دل جای داری بر سر چشمم نشین / کاندرین بیغوله ترسم تنگ باشد جای تو