شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس چهارم: تاریخ ادبیات پیش از اسلام و قرن‌های اولیه هجری | آزمون شماره 27260

فارسی دری زبان محاوره و مکاتبه مقامات دولتی ساسانیان بود و آثاری مانند «هزار و یک شب» از آن باقی مانده است.

«یادگار زریران» اثری است به نثر که در اصل به زبان پارتی است و در زمره آثار غیردینی به شمار می‌رود.

فرمان‌‌ها و نامه‌های شاهان هخامنشی به زبان فارسی باستان و به خط میخی نوشته شده است.

زبان پارتی زبان رایج در شمال شرقی کشور بوده و تا اواخر دوره ساسانی آثاری به این زبان تألیف می‌شده است.

در آغاز این دوره که با اوج حاکمیت سامانیان هم‌زمان است، دانشمندان ایرانی، آثار خود را همچنان به فارسی می‌نوشتند.

شاعرانی چون عنصری، فرخی و منوچهری در اواخر عهد سامانی تربیت شده بودند.

امرای سامانی سعی کردند با تشویق شاعران و نویسندگان در ماوراءالنهر و خراسان بزرگ ترکیب تازه‌ای از هویت فرهنگی را رواج دهند.

غزنویان حتی پس از شکست دادن سامانیان برای ماندگاری حکومت نوپای خود ناگزیر شدند زبان فارسی را رواج دهند.

سامانی، عنصری

سلجوقی، کسایی مروزی

سامانی، کسایی مروزی

سلجوقی، ناصرخسرو