شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 11291

صائب این آن غزل حافظ شیراز که ‌گفت                                      مژده‌ ای دل که مسیحا نفسی می‌آید

به شهر عشق منم شهریار و چون حافظ                                 منم که شهره شهرم به عشق ورزیدن

نغمه حافظ شنو ز خامه صائب                                       چند نشینی که خواجه کی به درآید

به فکر صائب از آن می‌کنند رغبت خلق                           که یاد می‌دهد از طرز حافظ شیراز

زان گل بشکفته سیراب مست/ یاد یار مهربان آید همی

نغمۀ بلبل شیراز نرفته است ز یادم/ دوستان منع کنندم که چرا دل به تو دادم

به کنشت سجده بردم، به صنم رهم ندادند/ به طواف کعبه رفتم، به حرم رهم ندادند

آیینه پاک کرده ام از زنگ قیل و قال/ از طوطیان گرانی زنگار می کشم

بیت دارای تخلص شاعر است و شاعر در آن به نام دو کتاب خود اشاره دارد.

در بیت مراعات‌نظیر بین بستان و گلستان و گلزار و بار و نخل و همین‌طور شیرین و شکر وجود دارد.

بیت سوم تضمین شعر سعدی است.

در بیت تلمیح وجود ندارد.