شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 15044

تلمیحات رایج نه تلمیحات غریب و نادر، در مضمون‌سازی نقش فعالی دارد

شاعران به معنی بیشتر توجه دارند تا به زبان.

شاعران این دوره برای مضمون‌سازی، از هر پدیده‌ای در عالم طبیعت یا هر موضوعی در قلمرو ذهن استفاده کردند.

مطالب فلسفی، عرفانی و غنایی گذشتگان را به شیوۀ خود بازگو می‌کردند.

در نثر ساده این دوره، لغات و ترکیبات عربی، اشاره به احادیث و در هم آمیختگی شعر و نثر یافت می‌شود.

نثر در سبک هندی به نثر مصنوع و مسجع و ساده تقسیم می‌شود.

کاربرد شعرهای ضعیف در متن کتاب‌های نثر رواج داشته و بی‌دقتی در ذکر تاریخ و حوادث تاریخی نثر را بی رونق کرده است.

نثر این دوره از نظر ادبی ارزش والایی ندارد؛ زیرا به زبان عامیانه نزدیک است و متن‌های ادبی نیز با تصنع و تکلف همراه است.

در بیت دوم واژه‌ای وجود دارد که در معنای مجازی به‌کار رفته است.

ضرب‌المثل‌ها و الفاظ محاوره در آن دیده می‌شود.

دارای استعاره‌های رنگین و خیال‌انگیز و سرشار از ابهام است.

وزن شعر «فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن» است.