شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 29769

از عصا در عهد پیری کم نشد گمراهی‌ام / پای دیگر بهر لغزیدن به دست آمد مرا

آن‌چه در ایام پیری کم شد از نور بصر / باعث افزونی نور بصیرت شد مرا

محنت پیری نمی‌بود این قدر ناخوشگوار / محو اگر می‌شد ز خاطر یاد برنایی مرا

در جوانی می‌گرفتم من که تیغ از دست کوه / عاقبت پیری گرفت از دست‌ گیرایی مرا

هر که دست از جان بشوید، هر چه در دل دارد بگوید. (در جملۀ اول، کنایه وجود دارد.)

ترسیدم از بیم گزند خویش آهنگ هلاک من کنند، پس قول حکما را کار بستم. («آهنگ» در معنای «قصد» به کار رفته است.)

به خاطر داشتم که چون به درخت گل رسم دامنی پر کنم هدیه اصحاب را. (استفاده از آرایۀ تشبیه)

آزردن دوستان، جهل است وکفّارت یمین، سهل. (وجود آرایۀ جناس)