شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 12869

نثر فنی کم‌کم در قرن هفتم ضعیف می‌شود و در قرن هشتم با سیطره تیموریان بر ایران از میان می‌رود.

از دیگر ویژگی‌های نثر این دوره داخل شدن لغات قبایل مختلف ترک و مغول به زبان فارسی است.

تاریخ‌نویسی در این دوره به اسلوب پیچیده رواج می‌یابد.

در این دوره برخی نویسندگان، کتاب‌های مشکل را به زبان ساده بازنویسی می‌کردند.

نجم دایه، صاحب مرصادالعباد، اثر خویش را در تربیت نفس انسانی نوشت. نثر کتاب گاه مصنوع و گاهی دارای سجع و موازنه است.

دولتشاه سمرقندی، «تذکره دولتشاه» را به تشویق امیرعلیشیر نوایی در شرح احوال بیش از صد تن از شاعران ایرانی نگاشت.

ابن یمین، شاعر قرن هشتم، قدرت شاعری خود را در قطعات اخلاقی آشکار کرده است. وی تأکید بر قناعت‌پیشگی و بی‌اعتباری دنیا دارد.

عبید زاکانی، در «موش و گربه»، ناهنجاری‌های اجتماعی را به شیوه طنز و تمثیل بیان کرد و تلاش می‌کرد تزویر حاکمان را به تصویر کشد.