شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 11350

چه برخیزد از خود و آهن تو را/ چو سر آهنین نیست در زیر خود

ز سرگشتگی زیر چوگان چرخ/ چو گویی ندانی فراز از فرود

خرد گر سخن برگزیند همی/ همان را گزیند که بیند همی

زهی ماه در مهر سرو بلندت/ شکر در گدازش ز تشویر قندت

مپندار از لب شیرین عبارت / که کامی حاصل آید بی‌مرارت

چه ذوق از ذکر پیدا آید آن را / که پنهان شوق مذکوری ندارد

تو گر دعوی کنی پرهیزگاری / مُصدّق دارمت وَاللهُ اَعلم

چه سروست آن که بالا می‌نماید / عنان از دست دل‌ها می‌رباید

ای نور ما ای سور ما ای دولت منصور ما / جوشی بنه در شور ما تا می‌شود انگور ما

تا دلِ هرزه‌گرد من رفت به چین زلف او / زان سفر دراز خود عزم وطن نمی‌کند

گفت که تو شمع شدی لایق این جمع شدی / شمع نیم جمع نیم دود پراکنده شدم

گر به تو افتدم نظر چهره به چهره روبه‌رو / شرح دهم غم تو را نکته به نکته مو به مو