شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20473

نواحی نشینان آن کوهسار     تظلم نمودند هنگام بار 

چون ز اوامر حدیث یا ز نواهی کند      حل مسائل همه نیک گمانی کند 

ای که محجور عشاق روا می داری       عاشقان را ز بر خویش جدا می داری 

صد هزارن این چنین اشتباه بین   فرقشان هفتاد ساله راه بین  

آتشی در زد چنان مرگش که مردم را بسوخت / جز لبان و دیده‌هاشان هیچ خشک و تر نماند

آتش که ظلم دارد می‌میرد و کفن نه / دود سیه حنوطش خاک کبود بستر (حنوط: کافور که بر مُرده می‌نالند.)

پس از هلاک تنم گر به دجله غرق کنند / ز سوز آتش دل دود خیزد از کفنم

ز بی‌نوایی مشتاق آتش مرگم / چو آن کسی که به آب حیات شد مشتاق

نور می‌نوشد مگو نان می‌خورد / لاله می‌کارد به صورت می‌چرد

رنگین سخنان در سخن خویش نهان‌اند / از نکهت (بوی خوش) خود نیست به هر حال جدا گُل

تیرگی می‌آید / دشت می‌گیرد آرام / قصه رنگی روز / می‌رود رو به تمام

تا رفتنش ببینم و گفتنش بشنوم / از پای تا به سر همه سمع و بصر شدم