شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس سوم: واج‌آرایی، واژه‌آرایی | آزمون شماره 30149

شاه‌نشین چشم من تکیه‌گه خیال توست/جای دعاست شاه من بی‌تو مباد جای تو

ملکا مها نگارا صنما بتا بهارا/متحیرم ندانم که تو خود چه نام داری

گفته بودم به کسی عشق نخواهم ورزید/ آمدیّ و همۀ فرضیه‌ها ریخت به هم

آن‌که گیسوی تو را رسم تطاول آموخت/هم تواند کرمش داد من مسکین داد

مرا می‌بینی و هر دم زیادت می کنی دردم/تو را می‌بینم و میلم زیادت می‌شود هر دم

مبارزان جهان، قلب دشمنان شکنند/ تو را چه شد که همه قلب دوستان شکنی؟

همی سوخت باغ و همی خست روی/ همی ریخت اشک و همی کند موی

گر خیال دل من خواست که در پیش آیی/ خواهش این خس و خاشاک دمی معجزه کن

بيا که رايت منصور پادشاه رسيد / نويد فتح و بشارت به مهر و ماه رسيد (تشخیص)

آب آتش مي‌رود زان لعل آتش‌فام او / مي‌برد آرامم از دل زلف بي‌آرام او (واج‌آرایی)

خاک پای و خط دستت گهر و مشک من‌اند / با چنین مشک و گهر عشق ز سر درگیرم (تشبیه)

به وحدت رستم از غرقاب وحشت / به رستم رسته گشت از چاه، بيژن (واژه‌آرایی)