شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11659

از خم ابروی تو ام هیچ گشایشی نشد / وه که در این خیال کج عمر عزیز شد تلف

غم به سراپرده شد آتش پرورده شد / گرفت در جان ما نوبت دیدار خواست

نوبت خانه گذشت نوبت بستان رسید / صبح سعادت دمید وقت وصال و لقاست

ای گل خوش نسیم من بلبل خویش را مسوز / کز سر صدق می کند شب همه شب دعای تو

روی اگر باز کند حلقه سیمین در گوش / همه گویند که این ماهی و آن پروینیست

سر مویی نظر آخر به کرم با ما کن / ای که در هر بن موییت دل مسکینیست

گر منش دوست ندارم همه کس دارد دوست / تا چه ویسی است که در هر طرفش رامینیست

جز به دیدار توام دیده نمی‌باشد باز / گویی از مهر تو با هرکه جهانم کینیست

صبحدم مرغ چمن با گل نوخاسته گفت            ناز کم کن که در این باغ بسی چون تو شکفت

چون چشم تو دل می‌برد از گوشه نشینان       همراه تو بودن گنه از جانب ما نیست

نه من سبوکش این دیر رند سوزم و بس            بسا سرا که در این کارخانه سنگ و سبوست

ز درد عشق تو دوشم امید صبح نبود          اسیر عشق چه تاب شب دراز آرد؟