شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12169

تن تَ تن/تن تن تَ تن/تن ت ت تن/ت ت تن تن

تَ تن تن/تن تَ تَ تن/تن تن تَ تن/تَ تَ تن تن

تَ تن تن/تن تن تَ تن/تن تَ تن تن/تَ تَ تن تن

تَ تن تن/تن تن تَ تن/تن تَ تَ تن/تَ تَ تن تن

دل می‌‌رود ز دستم صاحبدلان خدا را/ دردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا

مزن بر دل ز نوک غمزه تیرم/ که پیش چشم بیمارت بمیرم

عمری است تا من در طلب هر روز گامی می‌‌زنم/ دست شفاعت هر زمان در نیک‌نامی می‌‌زنم

شراب تلخ می‌‌خواهم که مردافکن بود زورش/ که تا یک دم بیاسایم ز دنیا و شر و شورش

بهار آمد که هر ساعت رود خاطر به بستانی/ به غلغل در سماع آیند هر مرغی به دستانی

تو از هر در که بازآیی بدین خوبیّ و زیبایی/ دری باشد که از رحمت به روی خلق بگشایی

سرو بستانی تو یا مه یا پری/ یا ملک یا دفتر صورتگری؟

خدایا چنان کن سرانجام کار / تو خشنود باشیّ و ما رستگار

عصا برگرفتن نه معجز بود/ همی اژدها کرد باید عصا

سر نیزه و نام من مرگ توست/ سرت را بباید ز تن دست شست

آدمی در عالم خاکی نمی‌آید به دست/ عالمی دیگر بباید ساخت وز نو آدمی

زندگانی را سر تکرار نیست/ فطرت او خوگر تکرار نیست

چو دونان در این خاکدان دنی: چُ دو نان / دَ رین خا / ک دا نِ / دَ نی

غلام همّت آن نازنینم: غُ لا مِ / هِ_ مَت ا / نا زَ‌نی نَم

درد ما را نیست درمان الغیاث: در دِ ما را / نی ست دَر / ما اَل غِ یاث

مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت: مُ_ دا مَم مَس / ت می دا / رَد نَ سی مِ / جَع دِ گی سو یت