شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 30561

ساقی ز شراب حق پر دار شرابی را / در ده می ربّانی دل‌های کبابی را

برق یمانی بجست باد بهاری بخاست / طاقت مجنون برفت خیمه لیلی کجاست

نقشی که بر دل می‌زند بر دیده‌ گر پیدا شدی / هر دست و رو ناشسته‌ای چون شیخ ذوالنون آمدی

زان روی و خال دلستان برکش نقاب پرنیان / تا پیش رویت آسمان آن خال اختر برکند

گوشمال آخر شود دست نوازش ساز را / سر مکش گر گوشمالی می‌دهد دوران تو را

دل پروانه صفت گرچه پر و بال بسوخت / همچنان ز آتش عشق تو اثر نیست مرا

بوته خاری است جنت موی دیدار تو را / سیر چشمی می‌کند مکروه هر مرغوب را

دلبر بی‌کینه ما شمع دل سینه ما / در دو جهان در دو سرا کار تو داری صنما

گفتی به رنگ من گلی هرگز نبیند بلبلی / آری نکو گفتی ولی ما نیز هم بد نیستیم

تا چند گویی ما و بس کوته کن ای رعنا و بس / نه خود تویی زیبا و بس ما نیز هم بد نیستیم

گفتی که چون من در زمی دیگر نباشد آدمی / ای جان لطف و مردمی ما نیز هم بد نیستیم

گر گلشن خوشبو تویی ور بلبل خوشگو تویی / ور در جهان نیکو تویی ما نیز هم بد نیستیم