شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17551

بدان ماند که خونش می‌دواند / بدینسان کز پی‌ات اشکم روان است

دانی که عرق بر رخ خوبش به چه ماند؟ / چون ژاله که بر برگ گل یاسمن افتد

دل رفت و دیده خون شد و جانم ضعیف ماند / وان هم برای آن که کنم جان فدای دوست

مه چه باشد که به روی تو برابر کنمش؟ / یا ز رخسار تو گویم که به جایی ماند

سعدیا حبّ وطن گرچه حدیثی است صحیح / نتوان مرد به سختی که: «من این‌جا زادم»

بود حبّ وطن ز ایمان وطن جان را بود جانان / وطن را گر شناسد جان به قربان وطن گردد

هم‌چنین حبّ‌الوطن باشد درست / تو وطن بشناس ای خواجه نخست

گرچه یونان وطن بس حکما بوده‌ست / نیست آگاه ز حکمت همه یونانی