شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 5396

وَ هُوَ مَعَكُمْ أَیْنَ مَا كُنْتُمْ

وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ

وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ

وَ ما اَرْسَلْناکَ اِلاّ رَحْمَهً لِلْعالَمِینَ

تو نیکی می‌کن و در دجله انداز

تو چه دانی که پس پرده که خوب است و که زشت؟

تو از وي غائب و او با تو حاضر 

تو حکیمی تو عظیمی تو کریمی تو رحیمی

حَرِیصٌ عَلَیْکُمْ

يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُمْ  

لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ

بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِنَ الْمَلَائِكَةِ

نعمتی بهتر از آزادی نیست / بر چنین مائده کفران چه کنم؟

باشد آن کفران نعمت در مثال / که کنی با محسن خود تو جدال

کفران نعمتش سبب قطع وصل شد / زینش بتر سزاست دل ناسپاس ما

 مرا درگاه تو قبله ست و در وی / اگر کفران کنم چه من چه کافر