شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 10698

بَر با دِ قَل لا/ شی دَ هیم عین/ نَن گِ تَق وا نا /م را

بَر با دِ قَل/ لا شی دَ هی/ مین نَن گِ تَق/ وا نا م را

بَر با دِ/ قَل لا شی/ دَ هیم عین/ نَن گِ تَق/ وا نا م را

بَر با دِ/ قَل لا شی/ دَ هی مین/ نَن گِ/ تق وا /نا م را

پنهان نمی‌ماند که خون بر آستانم می‌رود «---»

وگر خشم گیرد ز کردار زشت «-U-»

در اقصای عالم بگشتم بسی «--U-»

نباید دل از دست مردم ربود «U--»

سرشک من که ز طوفان نوح دست برد/ ز لوح سینه نیارست نقش مهر تو شست

به عمری یک نفس با ما چو بنشینند برخیزند/ نهال شوق در خاطر چو برخیزند بنشانند

چرخ ار نگردد گرد دل از بیخ و اصلش برکنم / گردون اگر دونی کند گردون گردان بشکنم

نگر نشمری ای برادر، گزافه/ به دانش دبیریّ و نه شاعری را

طبیب از طلب در دو گیتی میاسا / کسی چون میان دو منزل نشیند

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم / هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

بگفتا گر خرامی در سرایش / بگفت اندازم این سر زیر پایش

عشق تو بربود ز من مایه مایی و منی / خود نبود عشق تو را چاره ز بی‌خویشتنی