شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15322

من که با مویی به قوّت برنیایم ای عجب

وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای او

هرکه محرابش تو باشی سر ز خلوت برنیارد

یار بارافتاده را در کاروان بگذاشتند

ب / ج 

ج / د 

الف / ب 

د / الف

بنازیم دستی که انگور چید/ مریزاد پایی که درهم فشرد

به‌جز هندوی زلفش هیچ‌کس نیست/ که برخوردار شد از روی فرخ

لطف الهی بکند کار خویش/ مژدۀ رحمت برساند سروش

ساغر مِی بر کفم نِه تا ز بر/ برکشم این دلق ازرق‌فام را

آن گل که هر دم در دست بادیست / گو شرم بادش از عندلیبان

دل برگرفت از من بتم یکبارگی / جاوید ماندم من در این بیچارگی

نسخۀ این روی به نقاش بر / تا بکند توبه ز صورتگری

ای عجب گر من رسم درکام دل / کی رسم چون روزگار از دست رفت