شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - درس دوم: از آموختن، ننگ مدار | آزمون شماره 20834

گر روزگار خواهی از تو حساب گیرد / آسان شمار بر خود کاری که مشکل افتد

من اگر نیکم اگر بد تو برو خود را باش / هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

چو دادنی است روز قیامت حساب خود / امروز خود حساب نباشد کسی چرا؟

تو ای بیچاره آن گاهی به سختی در حساب افتی / کز این دفتر فروشویند نقش چون نگار تو 

حال دنیاوی ما نیک شده بود و هر یک لباسی بپوشیدیم. (صفت)

از رحمت کردگار ناامید نباید شد که او رحیم است.(مضاف الیه)

به گوشه‌ای باز شدیم و به تعجّب در کار دنیا می‌نگریستیم (متمّم)

مردی اهل و فاضل و متواضع دیدم و متدین.(مسند)

مجلس تهی ز عیش شد و ما همان خموش / رهزن نماند و راه سخن وا نمی‌شود

زبان خیرخواهی غیر از این حرفی نمی‌گوید / دل از خود شاد دار و در دو عالم شادمانی کن

به غیر از می کسی از عهده‌ی غم برنمی‌‌آید / زمان غصّه بی ایّام مستی سر نمی‌آید

حالی من شد که در هر حال باید شاد زیست / قهقهه کبک دری را در قفس تا دیده‌ام