شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 17637

بیکمالیهای انسان از سخن پیدا شود/ پسته‌ی بیمغز چون لب وا کند رسوا شود: تشخیص

دوش آگهی ز یار سفرکرده داد باد/ من نیز دل به باد دهم، هر چه باد باد: جناس تام

خون شد دلم به یاد تو هر گه که در چمن/ بند قبای غنچه گل میگشاد باد: جناس ناقص

نرگس مست نوازشگر مردمدارش/خون عاشق به قدح گر بخورد، نوشش باد: تلمیح

جان بخواه از من بیدل که روانت بدهم / به‌جز از جان ز من آخر چه تمنّاست تو را؟

دلبرا سنبل هندوی تو در تاب چراست؟ / زین صفت نرگس سیراب تو بی‌خواب چراست؟

هر گره کز شکن زلف کژت بگشایند / زو همه ناله دل‌های گرفتار آید

خواجو اگر عاشقی حاجت گفتار نیست / گونه زردت بس است شرح غمت را بیان

استفاده از صفت جمع برای موصوف جمع در ترکیب وصفی «واقعات غرایب»

استفاده از «را» مفعولی در عبارت «واقعات غرایب که خاص او را بود.»

گفتن اسرار به خلق از سوی عارف باعث این شده بود که مشایخ از عارف اِبا کنند.

استفاده از واژگان عربی