شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 14652

چون تویی نرگس باغ‌ نظر ای چشم و چراغ / سر چرا بر من دل‌خسته گران می‌داری؟

بوی جان از لب خندان قدح می‌شنوم / بشنو ای خواجه اگر زان ‌که مشامی داری

کردم اندیشه که آن روز کجا دانم رفت؟ / گر بیابم ز کمند سر زلف تو نجات

طبیب عشق مسیحادم است و مشفق لیک / چو درد در تو نبیند، که را دوا بکند؟

بر کمان می‌کشد آن غمزه خدنگی که مپرس / ای خوشا سینه وحشی که نشان است امروز

گرفتم آتش دل در نظر نمی‌آید / نگاه می‌نکنی آب چشم چون جویم؟

چون تیغ به دست آری مردم نتوان کشت / نزدیک خداوند، بدی نیست فرامشت (فرامُشت: فراموش)

هنر به چشم عداوت بزرگ‌تر عیب است / گل است سعدی و در چشم دشمنان خار است

در ره معشوق خود شو بی‌نشان / تا همه معشوق باشی جاودان

یار بی‌پرده از در و دیوار / در تجلّی است یا اولی‌الابصار

زنده معشوق است و عاشق مرده‌ای / جمله معشوق است و عاشق پرده‌ای

برفت یار من و من نژند و شیفته‌وار / به باغ رفتم با درد و داغ رفتن یار

شمع خرد برفروز در دل و بشتاب / با دل روشن به سوی عالم روشن

از دیده گر سرشک چو باران چکد رواست / کاندر غمت چو برق بشد روزگار عمر

ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا / گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر

درد عشقی کشیده‌ام که مپرس / زهر هجری چشیده‌ام که مپرس