شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 11612

وی با تلفیق عشق و عرفان، غزل فارسی را کمال بخشید. لحنش گزنده، توأم با نیشخند و کنایه‌آمیز است. (حافظ)

این استاد سخن، ‌نه تنها در ادبیات پندآموز سخن‌گوی ضمیر خودآگاه ایرانی است، در سرودن غزل‌های عاشقانه نیز سرآمد شاعران ایران است. (سعدی)

در زمان این پادشاه تیموری، هنرمندان، قرآن کریم و شاهنامه‌ فردوسی را به خطّ خوش نگاشتند و با تصاویر زیبا آراستند. (شاهرخ میرزا)

وی مثنوی‌هایی به پیرو‌ی از نظامی سرود. تحفه‌الاحرار یکی از آثار منظوم او به شیوه مخزن‌الاسرار است. (جامی)

در این قرن بی‌اعتقادی برخی مغولان، باعث ترویج و ابراز عقیده صاحبان مذاهب مختلف شد.

دوستداران فرهنگ پس از حمله مغول به ادبیاتی با محوریت عواطف انسانی و ترویج روحیه حماسی روی آوردند.

گسترش زبان و ادبیات فارسی در ناحیه عراق عجم از عوامل منفی حمله مغول بود.

با سقوط حکومت عباسیان، توجه به زبان فارسی رونق بیشتری گرفت.