شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20258

بخشش-سپری شدن-خوشی-ذوق

ایست-رفتن-چشیدن مزه-شوق

درنگ-درگذشتن-نشاط-وجد

انفاق-گذر کردن-آزمودن طمع-هیجان

خطر بادیه‌ی عشق تو بیش از پیش است / این چه دام است که دور از تو مرا در پیش است؟

عیب بلبل نتوان کردن اگر فصل بهار / نرگست بیند و سرمست به گلزار آید

خاک ره بر من شرف دارد اگر مست و خراب / بر درمیخانه خفتن خوشتر از سنجاب نیست

تا کی از سیم و زرت کیسه تهی خواهد بود؟ / بنده‌ی من شو و برخور ز همه سیم‌تنان

خون‌بهایی کز تو خواهم گر به خاک من گذشتی / طرّه‌ی مشکین پریشان کن به رسم سوگواری

هر که را با خط سبزت سر سودا باشد / پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

بدین دو دیده که امشب تو را همی‌بینم / دریغ باشد فردا به دیگری نگرم

همیشه در دل من هر کس آمدی و شدی / تو برگذشتی و نگذشت بعد از آن دیّار

ای صبا سوختگان بر سرره منتظرند / گر از آن یار سفرکرده پیامی داری

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده‌ای ما را

هر صبح و شام قافله‌ای از دعای خیر / در صحبت شمال و صبا می‌فرستمت

من و باد صبا نالان دو سرگردان بی‌حاصل / من از افسون چشمت مست و او از تاب گیسویت

کی می‌رسی به حلقه رندان پاکباز / تا نشکنی ز سنگ ملامت سبوی خویش (استعاره - تشبیه)

گوشه‌گیران قفس را نکهت گلشن بس است / دیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است (تلمیح - جناس)

چو آشامیدم آن پیمانه را پاک / درافتادم ز مستی بر سر خاک (مجاز - کنایه)

مژگان تو تا تیغ جهانگیر برآورد / بس کشته دل‌زنده که بر یک‌دگر افتاد (استعاره - اغراق)