شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 28923

غیر مدح او نگویم مدح کس/ زآنکه مدح او خدا گفته است و بس

بر او علم یک ذره پوشیده نیست/ که پیدا و پنهان به نزدش یکی است

خدای را که تواند گزارد شکر و سپاس/ یکی منم که به مدحش کنم شکرباری

آفرین جانآفرین پاک را/ آن که جان بخشید و ایمان خاک را

همچو بید می‌لرزم که مبادا به هیچ نیرزم. فریاد از معرفت رسمی و عبادت عاریتی.

اگر با تو نگویم افگار می‌شوم چون با تو می‌گویم سبکبار می‌شوم.

بر سر از خجالت گرد داریم و رخ از شرم گناه زرد داریم.

مرد دانا و توانا را مباشرت کار بزرگ و حمل بارگران رنجور نگرداند.

چو صیاد آمد او را مرده پنداشت / نمی‌یارست روبه را کم انگاشت

در عشق تو عافیت حرام است / آن را که نه عشق پخت خام است

اختر شد آفتاب امم تا ابد زیاد / بیدق برفت، شاه کرم تا ابد زیاد

گر اثر روی تو سوی گلستان رسد / باد صبا رد کند تحفه نوروز را

تأکید متن بر کمک به دیگران و نکوهش مال‌اندوزی

وجود آرایه‌هایی چون جناس و تضاد و تشبیه

از جملات ساده و کوتاه در متن استفاده شده است.

«هِشتن» به معنای رها کردن و «تحصیل» در معنای به‌دست آوردن آمده است.