شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه

در کدام عبارت کنایه به چشم می‌خورد؟

در غالب اوقات در سخن نیک و بد اتفاق افتد و دیدۀ دشمنان جز بر بدی نمی‌آید .

خواهم مرا بر فایدۀ این مطلع گردانی که مصلحت در نهان داشتن چیست؟

آنچه با تو گوید، به امثال ما گفتن روا ندارد.

جان پدر تو نیز اگر بخفتی، بِه که در پوستین خلق افتی.

در کدام بیت، علاوه بر وجود آرایه کنایه، همه واژه‌های مشخص‌شده در معنای مجازی به‌کار رفته‌اند؟

ما آزموده‌ایم در این شهر بخت‌ خویش / بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش

سرم به باد رود گر چو شمع از سر سوز / حدیث آتش دل بر سر زبان آید

نشوی عاشق ثابت‌قدم ار هم‌چون موی / در قفا تیغ زنندت ز سرم برخیزی

ز شوق کوی تو خونش به جوش می‌آید / اگر شهید تو در خاک کربلا خفته است

آرایه مقابل کدام بیت نادرست است؟

اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما را / به عالمی نفروشیم موئی از سر دوست (مجاز)

دلم شکستی و رفتی خلاف شرط مودّت / به احتیاط رو کن که آبگینه شکستی (استعاره)

هیچ شک نیست که روزی اثر خواهد کرد / تیر آهی که به وقت سحر انداخته‌ایم (تشبیه)

به تیغم گر کشد دستش نگیرم / و گر تیرم زند منّت پذیرم (کنایه)

معنی عبارت کنایی کدام گزینه در مقابل آن نادرست آمده است؟

آن سهی سرو خرامان ز سر زلف سیاه / دل شوریده‌دلان می‌شد و در پا می‌ریخت (بی‌توجهی کردن)

جزع خون‌خوار تو گر خون دلم می‌ریزد / مردم دیدهٔ من غرقهٔ خوناب چراست؟ (نگران شدن)

آن پریچهره که جور و ستم آیین دارد / چه خطا رفت که ابروش دگر چین دارد (ناراحت و عصبانی بودن)

بگشاد نشان خود، بربست میان خود / بر کرد کمان خود، تا راه زند ما را (آماده شدن)

کدام گزینه، دارای کنایه و فاقد مجاز است؟

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی‌خار کجاست؟

سرو چشمی چنین دلکش تو گویی چشم از او بردوز / برو کاین وعظ بی‌معنی مرا در سر نمی‌گیرد

دلا چو غنچه شکایت ز کار بسته مکن / که باد صبح نسیمی گره‌گشا آورد

گر دولت وصالت خواهد دری گشودن / سرها بدین تخیّل بر آستان توان زد

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوازدهم : کنایه | آزمون شماره 14911