شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس نهم : استعاره | آزمون شماره 14476

آینه‌ت دانی چرا غماز نیست؟ / چون که زنگار از رخش ممتاز نیست

صبحگاهی سر خوناب جگر بگشایید / ژاله صبحدم از نرگس تر بگشایید 

دهقان سالخورده چه خوش گفت با پسر / کای نور چشم من، به‌جز از کِشته ندروی

هزار نقش برآرد زمانه و نبود / یکی چنان‌که در آیینه تصور ماست 

آب و آتش به هم آمیخته‌ای از لب لعل / چشم بد دور که بس شعبدهباز آمده‌ای

خدا را ای رقیب امشب زمانی دیده بر هم نه / که من با لعل خاموشش نهانی صد سخن دارم 

ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل / سلسبیلت کرده جان و دل سبیل 

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم / تربیتی کن به آب لطف، خسی را 

چون بگویی بفشانی گهر از حقۀ لعل / چون بخندی بنمایی ز شکر مروارید (۳ استعاره)

در جواب از تنگ شکّر قند ریخت / شکّر از لب‌های شکّرخند ریخت (۳ استعاره)

به خنده ای بت بادام چشم شیرین لب / شکر بریزد از آن پسته دهان که تو راست (۳ استعاره) 

یک سر به پای همت از این دامگاه دیو / چون مرغ برپرید و مقر بر قمر کنید (۳ استعاره)