شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18349

باشد که یک نفس نظری سوی ما کند / دزدیده آن نفس به رخ او نظر کنیم  

روی تو آیینه خورشید تاب/می برد از ذره نومید تاب

دلبندم آن پیمان گسل منظور چشم آرام دل / نی نی دلارامش  مخوان کز دل ببرد آرام را

اگر مراد تو ای دوست بی مرادی ماست / مراد خویش دگرباره من نخواهم خواست 

دهان غنچه به لب مُهر دارد از شبنم/ز بس خجل شده در روزگار خندهٔ تو

ز ناله‌ای که کند خامه می‌توان دانست/که کوه درد به دل، صاحب سخن دارد

هیچ دانی ز چه دامان فلک پرگهر است/خواست هر صبح به پای تو نثاری بکند

ماه از اثر مهر رخت یافت نشانی/ زان روی جهانی به جمالش نگران شد

به گرز گران، دست برد اشکبوس / زمین آهنین شد، سپهر آبنوس

خروشید کای مرد رزم‌آزمای / هماوردت آمد مشو باز جای

ز قلب سپاه اندر آشفت طوس / بزد اسب، کاید برِ اشکبوس

چو بشنید اسفندیار این سخن / از آن مرد پرخاشجوی کهن