شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18308

فراموشی، ترس،‌ اسب سرکش، ستودن

زیانکاری، ترس، اسب سرکش،‌ نکوهش

زیانکاری، ترساندن،‌ اسب رام، ستودن

فراموشی، ترساندن،‌ اسب رام، نکوهش

 زینهار از قرین بد زینهار / و قِنا ربَّنا عذابَ النّار

 جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم / تا حریفان دغا را به جهان کم بینم

 با اهل هنر گوی گریبان بگشا / وز نااهلان تمام دامن درکش

اگر در جهان از جهان رسته‌ای است / در از خلق بر خویشتن بسته‌ای است

دل دیوانه‌ای دارم که بند و پند نپذیرد

ازیرا هیچ ماهی را دمی از آب نگریزد

زهی هستی که تو داری، زهی مستی که من دارم

تو را هستی همی‌زیبد مرا مستی همی‌زیبد

جوانی خردمند از فنون فضایل حظّی وافر داشت و طبعی نافر. چندان که در محافل دانشمندان نشستی، زبان سخن ببستی.

اگر توانگری دهمت مشتغل شوی به مال از من، و اگر درویش کنمت، تنگدل نشینی. پس حلاوت ذکر من کجا دریابی و به عبادت من کی شتابی؟

هر معنی که او را مشکل بود از من پرسید با او بگفتم و شرح آن بنوشت و اشعار خود بر من بخواند.

عاقلی را پرسیدند نیک‌بخت کیست و بدبخت چیست؟ گفت: نیک‌بخت آنکه خورد و کشت و بدبخت آنکه مرد و هشت.

پس از مرگ آن کس نباید گریست                                که روزی پس از مرگ دشمن بزیست

برنشوی تو بر جهان برین                                             تات بود دیو همی همنشین

پشتم به دل قوی است به گیتی که می‌کند                     با بدسگال کار دم ذوالفقار، دل

بعد از هزار دور که نوبت به ما رسید                               پیمانه‌ام ز رعشه پیری به خاک ریخت