شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 8: اختیارات شاعری 2 (وزنی) | آزمون شماره 11461

مدامم مست می‌دارد نسیم جعد گیسویت / خرابم می‌کند هردم فریب چشم جادویت

هر ساعت از نو قبله‌ای با بت‌پرستی می‌رود / توحید بر ما عرضه کن تا بشکنیم اصنام را

دیدم نگار نازنین بر تخت زر در خواب خوش / من از نهیب بیم او چون بید لرزان سنگنک

گفت کاین آتش ز آیات خداست / شعله‌ای از آتش ظلم شماست

جهان حسن تو داری به زیر خاتم زلف / تو راست معجزه و نام تو سلیمان است

رسول من سوی تو باد صبح‌دم باشد / ازین قبل نفس باد صبح‌دم سرد است

ز وصل گویی کم گوی، آن مرا گویند / مرا ز درد چه پروای وصل هجران است

بر آن دیار که باد فراق تو بگذشت / به هر کجا که کنی قصد قصر ویران است

گرچه من این جا حدیث از سر جان می‌کنم / نزد تو آن‌جا سخن از سر و زر می‌رود

دور فلک بر دلم کرد ز جور آن چه کرد / خوی تو نیز از جفا یاری او می‌کند

عقل نه هم‌تای توست کز تو زند لاف عشق / می‌نشناسد حریف خیره‌سری می‌کند

به که ز بهر سخن برنگشاید زبان / گر نتواند که مرد سخن به پایان برد