شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوازدهم: جناس و انواع آن | آزمون شماره 19972

گلاب است گویی به جویش روان / همی شاد گردد ز بویش روان

تو را که از مل و مال است مستی و هستی / خمار و خواب تو را صور نشکند به صدا

محراب قیصر کوی تو عید مسیحا روی تو / عودالصلیب موی تو آب چلیپا ریخته

می‌گفتم از سخن زر و زوری به کف کنم / امید زر و زور مرا خوار و زار کرد

غلام نرگس مست تو تاجدارانند / خراب باده لعل تو هوشیارانند

بس فقیر است با عطای تو بحر / بس حقیر است با سخای تو مال

ظلام باد شب و روز دشمن جاهت / به کام باد همه کار دوستانت مدام

این خرقه که من دارم در رهن شراب اولی / وین دفتر بی‌معنی غرق می ناب اولی

آن کس که نه آدمی است، گرگ است / آهوکشی آهویی بزرگ است

هرکه اینجا هوای نفس بهشت / دان که آنجاست در هوای بهشت

خدای عرش جهان را چنین نهاد نهاد / که گاه مردم شادان و گه بوَد ناشاد

«محتشم» داد جان به مهر و وفا / تو همان بی وفا و مهر گسل

گرم بازآمدی محبوب سیم‌اندام سنگین‌دل / گل از خارم برآوردی و خار از پای و پا از گل

خرّم تن او که چون روانش / از تن برود سخن ‌روان است

هر راهرو که ره به حریم درش نبرد / مسکین برید وادی و ره در حرم نداشت

ز راه رحمت و رأفت چو جان پاک معصومان / مرا از زحمت تن‌ها بکن پیش از اجل تنها