شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 13948

از نوبهار شفقت و نیران قهر توست / جنّت به آب و تاب، جهنّم به تاب و تَف

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی‌خار کجاست

عشق دردانه است و من غوّاص و دریا میکده / سر فرو‌بردم در آن‌جا تا کجا سر برکنم

من دوست‌دار روی خوش و موی دلکشم / مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم

روی از تو نپیچم و گر از شست تو آید / همچون مژه در دیده کشم تیغ  بلا را

چون کمان در بازو آرد سرو قد سیم‌تن / آرزویم می‌کند کآماج باشم تیر را

همچو خورشید ار برآید ماه بی‌مهرم به بام / مهر بفزاید ز ماه طلعتش برجیس را

ساقی می‌ چون زنگ ده کآیینه جان من است / باشد که بزداید دلم ز آیینه جان، زنگ را

 ای دل، صبور باش و مخور غم که عاقبت / این شام، صبح گردد و این شب، سحر شود

چو گوش چرخ و زمین و ستاره در کف توست / کجا روند همان‌جا که گفته‌ای که بیا

 تا گل روی تو دیدم همه گل‌ها خارند / تا تو را یار گرفتم، همه خلق اغیارند

 هر چه نتوانیم با خود برد از این عبرت‌سرا / هست تا فرصت، برون از خانه می‌ریزیم ما

یک گوهر معنی ز کان حکمت / در گوش چو فرخنده گوشوار است

با خويشتن بساز و ز کس مردمي مجوي / کان کاو فرشته بود، کنون اهرمن وش است

زدیم از بخت بد در نیل غم رَخت/ مبادا کس چو ما یا رب سیه ‌بخت

چون مار ارقم است جهان گاه آزمون / کاندر درون کشنده و بيرون مُنقّش است (ارقم: مار سیاه و سفید کشنده)