شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: کروموزوم | آزمون شماره 11410

افزایش بیش از حد تعداد یاخته ها می تواند باعث کاهش یا توقف تقسیم یاخته ای شود.

پروتئین های مؤثر در سرعت تقسیم یاخته ای، تحت تأثیر عوامل محیطی و شیمیایی قرار دارند.

با آزاد شدن نوعی پیک شیمیایی در محل زخم پوست انسان، سرعت تقسیم یاخته ای افزایش می یابد.

اگر پروتئین های دوک تقسیم یا عوامل لازم برای رشتمان فراهم نباشد، نقطۀ وارسی G2  اجازه عبور یاخته از این مرحله را نمی دهد.

یاخته‌ها مدت زیادی را در آن می‌مانند- در صورت ورود به مرحلة G0 برای همیشه در آن می‌مانند.

همانندسازی رخ می‌دهد- مقدار ماده‌ای دارای نیتروژن و فسفر و محصور در پوشش دوغشایی افزایش می‌یابد..

 کوتاه‌ترین مرحلة اینترفاز است- ساخت عوامل مورد نیاز برای تقسیم شروع می‌شود.

در نهایت دو هسته ایجاد می‌شود- محتوای هسته‌های حاصل الزاماً با هم متفاوت است.

پیش از تقسیم یاخته، رشته‌های کروماتین فشرده شده و سپس دو برابر می‌شوند و فام‌تن‌ها را ایجاد می‌کنند.

طول $DNA$ موجود در ساختار نوکلئوزوم‌ها از طول $DNA$ میان هسته‌تن‌ها کمتر است.

در یک یاخته پوششی در بدن انسان، کروماتیدهای هر کروموزوم دو کروماتیدی از نظر نوع ژن‌ها یکسان‌اند.

هر نوع فشردگی کروموزوم‌‌های موجود در هسته یک یاخته یوکاریوتی بدون حضور هیستون‌ها غیرممکن است.

دارای دستگاه عصبی مرکزی و محیطی است. 

گامت‌هایش را مستقیماً با تقسیم میوز به‌وجود می‌آورد. 

قطعاً در طی مرحلة آنافاز رشتمان، گروهی از رشته های دوک کوتاه نمی شوند.

ممکن نیست بدون تولید یاخته های جنسی، اطلاعات ژنی خود را به نسل بعد منتقل کند.