شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12526

بازآی و دل تنگ مرا مونس جان باش / وین سوخته را محرم اصرار نهان باش

در باغ، وقت صبح چنین گفت گل به خوار / کز خویش، هیچ نایدت ای زشت‌روی عار

حافظ از چشمه‌ی حکمت به کف آور جامی / بو که از لوح دلت نقش جحالت برود

ز رهم میفکن ای شیخ به دانه‌های تسبیح / که چو مرغ زیرک افتد نفتد به هیچ دامی

بارها چرخ گفت می‌خواهم / که ز طبعش جفا بیاموزم

یا بهار عمر من رو بر خزان خواهد نهاد / یا نهال قامت او را به بر خواهم گرفت

مهر را خفّاش دشمن، شمع را پروانه خصم / جهل را در دست تیغ و عقل را در پای خار

زین سان که ابر می‌رود اندر هوای گل / دانم که دّر ز دیده کند بر سرش نثار

شد بناگوش تو از پنبه کفن‌پوش و هنوز / پنبه غفلت و پندار به گوش تو در است

چو به هفتاد بیافتادی و این نیست عجب / عجب این است که این نفس تو هر دم بتر است

غرّه مال جهان گشتی و معذوری از آنک / زندگی دل مغرور تو از سیم و زر است

چو حیات تو به سیم است پس از عمر مگوی / که حیات تو به نزدیک خرد مختصر است