شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9938

برخاست آب و طشت خواست و مصلای نماز انداخت دهان بشست و نماز پیشین کرد و نمازی دیگر نیز بکرد.

شنیدم که به زمین بابل پادشاهی بود، فرزندی داشت هنگام نزول قضا و نقل او از سرای فنا به دار بقا فراز رسید.

بنای کار او بر قاعدۀ فخر در موضع دیدم و با این همه عجز ظاهر و ضعف قالب و از مزیّت اندیشۀ صواب بی نصیب

کیست بر پی هوا رود و در معرض هلاک نباشد و به لئیمان حاجت بردارد و خوار نشود؟

رنگین‌سخنان در سخن خویش نهانند /از نکهت (بوی خوش) خود نیست به هر حال جدا گل

 به باد سرد چراغ فلک چنانک /بوی چراغ کشته شنیدم به صبح‌گاه

در نظرها عزت طوطی ز طاووس است بیش/نیست گر رنگین سخن را جامه رنگین چه باک؟ 

سخن از نیمه بریدم که نگه کردم و دیدم /که به پایان رسدم عمر و به پایان نرسانم

سخت محجوب است حسن آیینه‌دار شرم باش / از تو چشمِ بسته می‌خواهد تماشای پری

 دلبر مظلوم از خجلت بنسراید سخن/ شاهد محجوب از حسرت بنگشاید زبان

هر یکی زان به حاجتی منسوب / لیک نامحرمان از آن محجوب

 ز چشم من مجوش ای گریه هنگام وصال او / که محجوب است و می‌سازد هلاکم انفعال او