شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 29152

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم / فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو دراندازیم

صبا خاک وجود ما بدان عالیجناب انداز / بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم

پشمینه‌پوش تندخو از عشق نشینده است بو / از مستی‌اش رمزی بگو تا ترک هشیاری کند

مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند / که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

متوازی _ مطرّف _ مطرّف _ متوازی

متوازی _ مطرّف _ متوازی _ مطرّف

متوازن _ مطرّف _ مطرّف _ متوازی

متوازن _ متوازی _ متوازی _ متوازن

شنودم داستان تصون (صیانت کردن) از خداع (فریبکار) دشمن و توقی از نفاق خصم.

چه طباع را به ابواب محاسن التفاتی تمام باشد و هر آینه آن را جویان باشند.

و اخلاق و عادات خویش از عیب و غفلت و وصمت مصون دارد.

بهر آرزو دست در شاخ تازه نزند و به جمال شکوفه و طراوت برگ آن فریفته نشود.

این دلق موسی است مرقّع و آن ریش فرعون است مرصّع.

 جمعی پسران پاکیزه و دختران دوشیزه به دست جفای او گرفتار، نه زهره خنده و نه یارای گفتار.

 اغلب اوقات به بازیچه فراهم نشستندی و لوح درست ناکرده در سر هم شکستندی.

 گفت: نیک بخت آن‌که خورد و کشت و بدبخت آن‌که مرد و هشت.