شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 27093

نه شرط عقل بود با کمان ابروی دوست/که جان سپر نکنی پیش تیربارانش

ز کعبه روی نشاید به ناامیدی تافت/کمینه آن که بمیریم در بیابانش

حریف را که غم جان خویشتن باشد/هنوز لاف دروغ است عشق جانانش

حکیم را که دل از دست رفت و پای از جای/سر صلاح توقّع مدار و سامانش

دردی است درد عشق ز جان خوش‌گوارتر / این درد را برای چه درمان کند کسی؟

بگذر طبیب از سر درمان درد من / بیمار درد عشق ز درمان گذشته است

درد دل عاشق نشود بِهْ به مدارا / با درد و غم عشق ز درمان نتوان گفت

درد غم عشق او می‌نپذیرد دوا / رنج مبر ای صبا کار از آن درگذشت

الف، ت

ب، ت

پ، ث

الف، ب

تو را حکایت ما مختصر به گوش آید                         که حال تشنه نمی‌دانی ای گل سیراب

غرقه دریای بی‌پایان کجا یابد کنار                             ساحلش پیدا نباشد بحر بی‌پایان ما

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل               کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

مکن ملامت خواجو به عشق‌بازی و مستی                  که بر کناری و دانم که حال غرقه ندانی