شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دوم : پایه های آوایی | آزمون شماره 12242

به دیدار و گفتار جانپرورش/ سراپای من دیده و گوش بود

الا ای کاروان محمل برانید/ که ما را بند بر پای رحیل است

نباید دل از دست مردم ربود/ چو خواهند جایی که تنها روند

چنان خوب‌رویی بدان دلربایی/ دریغت نیاید به هر کس نمایی

آمدمت که بنگرم باز نظر به خود کنم (آ مَ‌ دَ مت / کِ بن گَ رم / با ز نَ ظر / بِ خُد کُ نم)

نروم جز به همان ره که توام راهنمایی (نَ رَ‌ وَم جُز / بِ هَ  مان رَه / کِ تُ ام را / ه نَ ما یی)

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش (هر کَ سی کو / دو ر ما ند / از اص لِ خیش)

صد هزاران گل شکفت و بانگ مرغی برنخاست (صد هِ زا ران / گل شِ کف تُ / بان گِ مُر غی / بر نَ خاست)

الف ، ت

ب، پ

الف، ب

الف، پ

شبا روزی، سحرخیزی، بینوایان،‌ دردمندان

حق‌شناسی، دلدادگی، طمعکاران، دلربایی

دل‌انگیزی، روان‌خوانی، مرهم جان، سر و سامان

آسمان‌ها، نمی‌گوید، مه لقایان، عزاداری