شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس هشتم : پایه های آوایی همسان (2) | آزمون شماره 14265

از آن سویی که هر شب جان روان است / به وقت صبح بازآرد روان را

این خانه که پیوسته در او بانگ چغانه است / از خواجه بپرسید که این خانه چه خانه است

خنده بیاموز گلی سرخ را / جلوه کن آن دولت پاینده را

کسی سر نهد بر فسونش که چون مار / ز عقل و ز دین دست و پایی ندارد

جهان را بدیدم وفایی ندارد / جهان در جهان آشنایی ندارد

دلم را داغ عشقی بر جبین نه / زبانم را بیانی آتشین ده

به دنبال محمل چنان زار گریم / که از گریه‌ام ناقه در گل نشیند

ز صورت پرستیدنت می‌هراسم / که تا زنده‌ای ره به معنی ندانی

ره این است، روی از طریقت متاب: فعولن فعولن فعولن فعولن 

همه اسمند و تو جسمی همه جسمند و تو روحی: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلاتن

پروا مکن بشتاب همّت چاره‌ساز است: مستفعلن مستفعلن مستفعلن فع

سر نتوانم که برآرم چو چنگ: مفتعلن مفتعلن فاعلن