شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس دهم : سبک شناسی قرن های 10 و 11 (سبک هندی) | آزمون شماره 10257

آمیزش زبان فارسی با دیگر زبان‌ها، نگارش لغت‌نامه‌ها را در این دوره رواج داد.

کاربرد شعرهای ضعیف در متن کتاب‌های نثر رایج شد.

آوردن تتابع اضافات در مقام تعارف و تمجید از بزرگان یا به سبب قرینه پردازی و موازنه

استفاده از آیات، احادیث و عبارات عربی رواج بیشتر یافته است.

می‌کند روز سیه بیگانه یاران را ز هم / خضر در ظلمات می‌گردد ز اسکندر جدا

همّت مردانه می‌خواهد گذشتن از جهان / یوسفی باید که بازار زلیخا بشکند

ز آب تلخ و شور روی خود نگرداندم ترش / تا چو گوهر استخوان در بحر شد شیرین مرا

من از تو پیش که نالم که در شریعت عشق / معاف دوست بدارند قتل عمدا را

می‌رسد آزار بدگوهر به نزدیکان فزون / زخم اول از نیام خود بود شمشیر را

خوش هوای سالمی دارد دیار نیستی / ساکنانش جمله یکتاپیرهن خوابیده‌اند

نیاز و ناز با هم بس که یک رنگ‌اند در گلشن / ز بوی غنچه نتوان فرق کرد آواز بلبل را

گر چرخ برنگردد بخت کسی زبون نیست / روزم اگر سیاه است تقصیر آفتاب است