شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 11188

 دامن محبت را گر کنی ز خون رنگین/ می‌توان تو را گفتن پیشوای آزادی (توجه به بن‌مایۀ مترادف با دموکراسی غربی)

 آستین چو از چشم برگرفتم/ سیل خون به دامان روانه کردم (سرودن شعر در قالب تصنیف و ترانه)
 

 ای دل، بسی رموز و اشارات در ره است/ قانون عقل گیر و برو بر ره نجات ( تاكيد بر درون‌مایۀ قانون)

 یک مرغ گرفتار در این گلشن ویران/ تنها به قفس ماند، هزاران همه رفتند (حاوی مضامین سیاسی، اجتماعی و وطنی)
 

شبی آنجا مهمانی بود / «اسماعیل قربانی» بود / تو صندوقخانه پنهانی بود / به اذن الله، به اذن الله

ما را نگذارند به یک خانه ویران / یا رب بستان داد فقیران ز امیران / چه کج‌رفتاری ای چرخ / چه بدکرداری ای چرخ

ز من مپرس چونی، دلی چو کاسه خونی / ز اشک پرس که افشا نمود راز درونی

زین سیه‌کاری و بیداد ای شب / به کجا برد توان مظلمه‌ات

ترسم که خانه‌ات شود ای محتشم خراب / از سیل اشک دیده گریان کارگر

نیستی در فکر آزادی از این جسم گران / دامن خود برنیاری زین ته دیوار حیف

زنان کشور ما زنده‌اند و در کفن‌اند / که این اصول سیه‌بختی، از سیه‌رختی است

ذوق بشریت را این عشق کهن گم کرد / عشقی نو و فکری نو اندر بشر اندازید