شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20050

ای چشم هات مطلع زیباترین غزل / با این غزل تعزل من نیست مبتذل

ای آفتاب آینه دار جمال تو / مشک سیاه مجمره گردان خال تو

ای چشم تو دلفریب و جادو / در چشم تو خیره چشم آهو

ای آبشار نوحه گر از بهر چیستی ؟ / چین بر جبین فکنده ز اندوه کیستی ؟

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم / بهار توبه‌شکن می‌رسد چه چاره کنم

زاهدی گر گویدت از باده‌نوشی توبه کن / جرعه‌ای در کام جانش ریز گو خاموش کن

گویی که برو توبه کن از باده‌پرستی / زنهار مگو خواجه که من آن نتوانم

چون نماندی نرد عمر و هیچ از عمرت نماند / توبه کن امروز تا فردا نمانی شرمسار

ده

نه

هشت

هفت

ز اندوه دیر گشتن اندودبام خویش / هر گه که ابر دیدم و باران، دلم تپید

جز من که دستم از همه چیز جهان تهیست / هر کس که بود، برگ زمستان خود خرید

بربست هر پرنده در آشیان خویش / بگریخت هر خزنده و در گوشه‌ای خزید

نور از کجا به روزن بیچارگان فتد؟ / چون گشت آفتاب جهان‌تاب ناپدید