شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 22244

من که در آتش سودای تو آهی نزنم/ کی توان گفت که بر داغ، دلم صابر نیست (تشبیه-تلمیح)

تا چه بازی رخ نماید؟ بیدقی خواهیم راند/ عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست (تناسب-جناس)

از چشم خود بپرس که ما را که میکشد؟/ جانا گناه طالع و جرم ستاره نیست (تشخیص-تضاد)

تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزند/ با صبا گفت و شنیدم سحری نیست که نیست (تشبیه-تشخیص)

ما را ز هجر خویش به ده گونه مرده کرد / اکنون عتاب و عربده ده مرده می‌کند

ور به حکــم آرید این پژمــرده را / من نخواهــم کرد زنـــدان مـــرده را

زنـــده به سخن باید گشـتـنـت ازیـراک / مرده به سخن زنده همی‌کرد مسیحا

عـیـسـی که مرده زنده همی‌کرد از نفس / بود آن نـفس هم از نـفس روح‌پرورم

همۀ ترکیب های مشخص شده، اضافۀ تشبیهی هستند.

در بیت دوم حذف فعل به قرینۀ معنایی به کار رفته است.

مفهوم کلی ابیات، شکایت از طوفانی شدن دریا و ترس از غرق شدن است.

آرایۀ تضاد و کنایه نیز در متن، به کار رفته است.