شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 3: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8017

بیستون کندن فرهاد نه کاری است شگفت / شور شیرین به سر هر که فتد کوهکن است

 پدرم روضة رضوان به دو گندم بفروخت / من چرا ملک جهان را به جویی نفروشم؟

 ناشناسی که به تاریکی شب / می‌برد شام یتیمان عرب

 گر به تلخی جان شیرینم نمی‌آمد به لب / کام دل کی از لب شیرین جوابت دیدمی

بلبلی برگ گلی خوشرنگ در منقار داشت/ وندر آن برگ و نوا، خوش ناله‌های زار داشت

گفتمش: در عین وصل، این ناله و فریاد چیست؟/ گفت: ما را جلوۀ معشوق در این کار داشت

یار اگر ننشست با ما، نیست جای اعتراض/ پادشاهی کامران بود از گدایی عار داشت

چشم حافظ زیر بام قصر آن حوری سرشت/ شیوۀ جناتُ تجری تحتها الانهار داشت

واج‌آرایی، تلمیح

مراعات‌نظیر، تشبیه

تشبیه، واژه‌آرایی

واج‌آرایی، تضمین