شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 13638

سبک عراقی از اوایل قرن هفتم تا اواخر قرن دهم به مدت ۳۰۰ سال، سبک غالب متون ادب فارسی بود.

دلیل نامگذاری سبک این دوره به عراقی این است که بعد از حملۀ مغول، کانون‌های فرهنگی از خراسان به عراق عجم منتقل شد.

به علت کشته و یا متواری شدن دانشمندان و ادیبان، وضعیت زبان و ادبیات فارسی دچار سستی و نابسامانی گردید.

در حوزه‌های ری، فارس، همدان و اطراف آن ها آثار ارزشمندی پدید آمد و زمینه‌هایی برای تغییر سبک از خراسانی به عراقی ایجاد شد.

طریقت به‌جز خدمت خلق نیست / به تسبیح و سجاده و دلق نیست

خورشید ز ابر تیره دهد روی گاه گاه / چونان حصاری‌ای که گذر دارد از رقیب

هر که آمد، عمارتی نو ساخت / رفت و منزل به دیگری پرداخت

چو بینی یتیمی سرافگنده پیش / مده بوسه بر روی فرزند خویش

از منشیان و از عارفان وارسته قرن هفتم است که کتاب مرصادالعباد را در بیان سلوک دین و تربیت نفس انسانی نوشت.

از منشیان و از عارفان وارسته قرن هفتم است که کتاب تاریخ گزیده را درباره تاریخ پیغمبران، خلفای چهارگانه و تاریخ ایران نوشت.

از منشیان و از عارفان وارسته قرن هشتم است که کتاب تاریخ گزیده را درباره تاریخ عصر غازان‌خان و اولجایتو نوشت.

از منشیان و از عارفان وارسته قرن هشتم است که کتاب مرصادالعباد را در بیان بسیاری از معارف بشری و سیر و سلوک عارفانه نوشت.