شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16575

چو شه در عدل خود ننمود سستی/ پدید آمد جهان را تندرستی

اگر زمانه بنازد ز عدل او نه شگفت/که عدل او ز حوادث زمانه را سپر است

رسم ستم نیست جهان یافتن /ملک به انصاف توان یافتن

ظلم را بندد به جای عدل کار/عدل را داند به سان ظلم عار

مرا آن ده که آن به.

جور استاد به ز مهر پدر

تو آنی که از یک مگس رنجه‌ای

نیکوخو هزار بار بهتر از نیکورو

چنانش ببستند پای استوار/ که هر کش همی دید بگریست زار
 
 

خرد باید و گوهر نامدار/ هنر یار و فرهنگش آموزگار

بدو گفت مندیش و انده مدار/ که گشتی ز چنگ بلا رستگار

جهان دیدگان را همه خواستار/ جوان و پسندیده و بردبار

جور خود را بر ضعیفان آزماید روزگار / تیغ را دائم برای امتحان بر مو زنند

خوش اندری گو تشنگان بادیه را جان به لب رسید / تو خفته در کجاوه به خواب

به پیری خاک بازیگاه طفلان می‌کنم بر سر / که شاید بشنوم زان خاک بوی خردسالی را

از آن سرو از درختان، سرفرازی بیشتر دارد / که با دست تهی، صد بینوا را زیر پا دارد