شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 17643

گرته

غارب

کلّه

وقب

این سخن، پروین، نه از روی هواست                             هر کجا نوری است، ز انوار خداست (منادا – نهاد)

تو کرده‌ای دل من خون و تا ز غصّه کنی                         دوباره خون به دلم پرسیم دلت چون است (مفعول – مسند)

گاه گاهم بر رخ او رخصت نظاره هست                          لیک این خون‌گشته دل را طاقت نظاره نیست(مضاف الیه – مفعول)

پس از عمری که می‌گردد به کامم یک نفس گردون          نمی‌دانم که می‌سازد؟ همان ساعت پشیمانش(نهاد- مسند)

می‌تراود مهتاب / می‌درخشد شب‌تاب / نیست یک دم شکند خواب به چشم کس و لیک / غم این خفتة چند / خواب در چشم ترم می‌شکند

خانه‌ام ابریست / یک‌سره روی زمین ابری است با آن / از فراز گردنه خرد و خراب و مست / باد می‌پیچد / یک‌سره دنیا خراب از اوست / و حواس من!

آن که می‌دارد تیمار مرا، کار من است / من نمی‌خواهم درمانم اسیر / صبح وقتی که هوا شد روشن / هرکسی خواهد دانست و به‌جا خواهد آورد مرا

قصه نیستم که بگویی / نغمه نیستم که بخوانی / صدا نیستم که بشنوی / یا چیزی چنان که ببینی / یا چیزی چنان که بدانی / من درد مشترکم / مرا فریاد کن!