شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 29975

کشتی عمرم شکسته است از غمش/ از من مسکین جدایی می‌کند

سروی چو تو می‌باید تا باغ بیاراید/ ور در همه باغستان سروی نبود، شاید

من خسته چون ندارم، نفسی قرار بی تو/به کدام دل صبوری کنم ای نگار بی تو؟

دلم از دست غمت دامن صحرا بگرفت/ غمت از سر ننهم گر دلت از ما بگرفت

موزون‌بودن

شوق به زمزمه و آوازخوانی

دیریاب‌تر بودن

واداشتن به تفکر

تا بود بار غمت بر دل بی‌هوش مرا/ سوز عشقت ننشاند ز جگر جوش مرا

هر کسی را غم خویش است و دل سعدی را/ همه وقتی غم آن تا چه کند با غم دوست

بوی گل و بانگ مرغ برخاست/ هنگام نشاط و روز صحراست

سر آن ندارد امشب که برآید آفتابی/ چه خیال‌ها گذر کرد و گذر نکرد خوابی

 او ره خوش می‌زند رقص بر آن می‌کنم / هر دم بازیّ نو عشق برآرد مرا

ای عشق طرب‌پیشه خوش گفت خوش‌اندیشه / بربای نقاب از رخ آن شاه نقابی را

خنده بیاموز گل سرخ را / جلوه کن آن دولت پاینده را

جانا دلم چو عود بر آتش بسوختی / وین دم که می‌زنم ز غمت دود مجمر است