شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 14144

مجو درستی عهد از جهان سست‌نهاد / که این عجوزه عروس هزار داماد است

 مِی خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار / این موهبت رسید ز میراث فطرتم

 بیابان پر از مار دیدم به خواب / جهان پر ز گرد، آسمان پر عقاب

 بیا که هاتف میخانه دوش با من گفت / که در مقام رضا باش و از قضا مگریز

ز لاله باغ پر از شمع برفروخته بود/ نمود باغ بدان شمع‌های خویش اعجاب

مشک با زلف سیاهش نه سیاه است و نه خوش / سرو با قد بلندش نه بلند است و نه راست

بر آن‌سان به زین اندر آورد پای / که از باد ‌آتش بجنبد ز جای

در کوی نیک‌نامی ما را گذر ندادند / گر تو نمی‌پسندی تغییر کن قضا را