شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 9180

سیم و زر شد محک تجربۀ گوهر مرد / که سیه باد به این تجربه روی زر و سیم 

دردناک است که در دام شغال افتد شیر / یا که محتاج فرومایه شود مرد کریم

نقص در معرفت ماست نگارا، ورنه / نیست بی مصلحتی حکم خداوند حکیم 

شهریارا به تو غم الفت دیرین دارد / محترم دار به جان صحبت یاران قدیم 

کرد با او به دوستی پیوند / شد یکی مادر و دگر فرزند

صوفی به سماع دست از آن افشاند / تا آتش دل به حیلتی بنشاند 

دست نه بر سینه ام تا بنگری / آتش پوشیده در خاکستری 

در دست و بردن بیا یکی هم / که حق گشتیم بی شک حق یکی هم

از خدا جوییم توفیق ادب/ بی‌ادب محروم ماند از لطف رب

هرچه گویم عشق را شرح و بیان/ چون به عشق آیم خجل باشم ز آن

رمنده ددان را همه بنگرید/ سیه گوش و یوز از میان برگزید

شکر ایزد که به اقبال کله¬گوشه گل/ نخوت باد دی و شوکت خار آخر شد

همه کس به میدان کوشش درند/ ولی گوی بخشش نه هرکس برند

سوختم تا گرم شد هنگامه دل ها ز من/ بر جهان بخشودم و بر خود نبخشودم چو شمع

از صدف، آیین دشمن پروری را یاد گیر/ تیغ اگر بارد به فَرقت از دهن گوهر فکن

دل هرکه صید کردی نکشد سر از کمندت/ نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت

(اطبّا: پزشکان) (راغ: صحرا) (افگار: خسته)

 (علّت: بیماری) (عِقد: گردن بند) (ناو: کشتی)

(ندیم: همدم) (نماز پیشین: نماز صبح) (مرغزار: سبزه‌زار)

(صلت: جایزه) (شراع: خیمه) (کافی: لایق)