شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فصل اول : زیبایی آفرینش

آرايۀ ذکر شده در مقابل كدام بيت، نادرست است؟

گر از روي تو برگردم بخيل و ناجوانمردم روان از من تمنّا كن كه فرمانت روان باشد(نغمة حروف)

بیا تا برآریم دستی ز دل که نتوان برآورد فردا ز گل(جناس)

داغ عشق تو ز اندازة ما افزون است دستي از دور بر اين آتش سوزان داريم(كنايه)

همه آفريده است بالا و پست تويي آفرينندة هر چه هست(تشبيه)

در کدام بیت غلط املایی وجود ندارد؟

عقل‌ها، حیران شود کز خاک تاریک نژند چون برآید این همه گل‌های نقض کامکار؟

زنحار مگو سخن به جز راست هر چند تو را در آن، ضررهاست

برق از شوق که می‌خندد بدین سان قاه‌قاه‌ ابر از حِجر که می‌گرید بدین سان زار زار

هر شب که روی به جامة خواب کن نیک تأمل اندر این باب

در کدام گزینه تعداد غلط های املایی بیشتر است؟

روزگار همیشه در جذر و مد است؛ بسا اشخاص که عجول بودند و غفلت کردند و به اعماق آن فرو رفتند.

با فتوای تاریخی میرزا، غلیانها شکسته شد و استعمال توتون و تمباکو کنار گذاشته شد.

در این جنگ بیحیاهو و بدون قوقا، اگر به فظایل انسانی آراسته نباشیم، گمراه خواهیم شد.

ملخ، دو هدقه و هواسی نیرومند و پاهایی داسمانند دارد که به کمک آن، اشیا را برمیدارد.

کدام گزینه آرایهٔ «کنایه» ندارد؟

از پای درآورد

بی‌تاب شده بود

‌خشکش زد

اخم‌هایش را درهم کشید

در کدام گزینه، غلط املایی وجود دارد؟

به نام خدایی که جان آفرید/ سخن گفتن اندر زبان آفرید

خداوند بخشنده‌ی دستگیر/ کریم خطابخش پوزش‌پزیر

چشم دل باز کن که جان بینی/ آن‌چه نادیدنی است آن بینی

یکی را به سر، برنهد تاج بخت/ یکی را به خاک اندر آرد ز تخت

شرکت در آزمون آنلاین فارسی هشتم - فصل اول : زیبایی آفرینش | آزمون شماره 27723